رباعیات

از مجموعه اشعار سحاب اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۴۱

شعر

فهرست اشعار

وقتی که ربود خواب و از دل تابم شد کلبه منور از رخ احبابم این هم اثر بخت بد من که زخواب بیدار گهی شود که من در خوابم

جائی که فرو رفت به گل پای دلم آنجاست مکان تو و ماوای دلم اگه بودم کجاست جای تو اگر میدانستم کجا بود جای دلم

این خاک مدینه است یا ماه معین؟ این روضه ی مصطفاست یا عرش برین؟ این روی من و ضریح شاه مدنی است یا جرم زحل گشته به خورشید …

چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین شاهان به جنابش همه سودند جبین زین قصر زمین یافت شرافت که چنین خم گشت به تعظیم زمین عرش بری…

دلاک به شغل سر تراشی بر من وز خون سر آغشته بود پیکر من من دست طمع کشیده ام از سر خویش او دست نمی کشد هنوز از سر من

ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟ وز جور و جفایش که نرنجیده که من؟ هر گوشه چو من هزار دارد بلبل از باغ وصالش که گلی چید…

ماندم زجفای غیر مهجور از تو دل خسته و ناتوان و رنجور از تو هر کس زجفا کرد تو را دور از من دور از تو چنان شود که من دور ا…

ای شمع رخ ترا دلم پروانه دام تو شود آخرم از پروانه پروانه صفت من از غمت میسوزم وز سوختنم هیچ ترا پروانه

شادی و غمم به قدر هم بایستی یا طاقت من در خور غم بایستی یا لطف تو افزون ز ستم بایستی یا جور تو چون رحم تو کم بایستی

تعظیم مرا گرنه به مجلس کردی نه عاری از این بود مرا نه دردی تو گردی و من (سحاب) نبود عجب آن کز فیض (سحاب) بر نخیزد گردی

۴/۵