غزلیات
از مجموعه اشعار صفایی جندقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
عشقی که به سوز و ساز گردد افسانه ی آن دراز گردد طالب مشمر که سوی مطلوب گامی نسپرده باز گردد محمود سری که دست آخر پامال ر…
شمارهٔ ۱۳۲
مسلسل زلف مشکین گرد آن رخسار میگردد عجب ماری سیه پیرامن گلزار میگردد مکن جمع از رخ رخشان دگر زلف پریشان را که آن سرگشت…
شمارهٔ ۱۳۳
از آن دو زلف پریشان که خم به خم دارد به هر خمی دل جمعی اسیر غم دارد ز اشک و رخ همه را سیم و زر به دامان ریخت کدام شه به …
شمارهٔ ۱۳۴
چون یار سخن راند وز نطق شکر بارد خاموشی آن لب را شکر چه دهن دارد بی پرده یکی بخرام تا باز ببینم کیست کز رخ چو تو مه سازد…
شمارهٔ ۱۳۵
مقابل مه ما مشتری کمال ندارد همین دو نقص بس او را که زلف و خال ندارد ز سرو نیست مسلم بر تو لاف تقابل که از صفات کرامت جز…
شمارهٔ ۱۳۶
گردون ماهی جوان ندارد بستان سروی روان ندارد ماه فلکی زبان نداند سرو چمنی چمان ندارد دل در خم زلف سر کجت راست یک مو سر ای…
شمارهٔ ۱۳۷
کس ره به دیار جان ندارد تا روی به دلستان ندارد دور از تو به دوش تن بود بار آن سر که بر آستان ندارد جز پوست مخوان و استخو…
شمارهٔ ۱۳۸
آن پیر نه دل که جان ندارد تا مهر بتی جوان ندارد عیش گل و بلبلش همایون آن باغ که باغبان ندارد در دام تو مرغ دل ز شادی اند…
شمارهٔ ۱۳۹
مرا خود از سر کوی تو ترسم آب برد وگرنه گریه من سبقت از سحاب برد رود به عشوه ی ساقی ز مغز پایه ی هوش کجا ز دست مرا نشأه ش…
شمارهٔ ۱۴۰
دلا خواهی توجه با خدا کرد تغافل بایدت از ماسوا کرد بدی از دوست با نیکی ز بدخواه خطا بردی گمان کاینها خدا کرد خدا نشناخت …