غزلیات

از مجموعه اشعار صفایی جندقی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۴۰۵

شعر

فهرست اشعار

به کوی خویش مترسانم از رسیدن آفت من آن نیم که بتابم رخ از محل مخافت به قرب ایمنم از کید روزگار وگرنه حجاب نیست میان من و…

یار از چهره چون نقاب گرفت پرده بر روی آفتاب گرفت جلوه اش جان به مرد و زن بخشید عشوه اش دل ز شیخ و شاب گرفت سرو تن جان و …

دامن از اشکِ دیده آب گرفت، بحر ما رونق از حباب گرفت جز غمت کز دو چشم خونینم سیل ها ز اشک بی حساب گرفت از دو گلبرگ داغ دی…

خجلت مشتری آن مه ره بازار گرفت مهر و مه را به یکی جلوه خریدار گرفت نقد کی نسیه کجا مفت نه چون گفت به چند دل و دین همه بی…

یار در طرف چمن پرده ز رخسارگرفت عرق شرم ز روی گل وگلنار گرفت گاه از نازش قد صولت شمشاد شکست گاه ازتابش خد رونق گلزار گرف…

صفایی مگر ز نو نگاری دگر گرفت که پیرانه سر دگر جوانی ز سر گرفت بدین رای و رو ترا که یارد ملک شمرد بدین خلق و خو ترا که ت…

نقاب از تمام رخ بتی شوخ برگرفت دل نیم سوز ما از این شعله در گرفت بتان با کمان و تیر ز مردم ربوده دل بت من هزار دل به لعل…

قیامت از چه ترا گفته اند در قد و قامت که نیست فتنه همی در حسابگاه قیامت صفات حور و صفای قصور باورش افتد به خانه ی تو کند…

قیامت خوانمت بهر چه قامت که نبود بی حسابی در قیامت مرا هست از شکیبایی تزلزل ترا بر بی وفایی استقامت به دل دادن مکن کس را…

گر به خواری خون من ریزد به خاک آستانت به که بردارم به حسرت سر ز پای پاسبانت ور به من داری روا جوری که بر دشمن پسندی آن ق…

۱۲/۴۱