تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۱۸۱
غم عالم فراوان است و من یک غنچهدل دارم چسان در شیشهٔ ساعت کنم ریگ بیابان را؟
تکبیت شمارهٔ ۱۸۲
اگر تو دامن خود را به دست ما ندهی ز دست ما نگرفته است کس گریبان را
تکبیت شمارهٔ ۱۸۳
چنان شد عام در ایام ما ذوق گرفتاری که آزادی کند دلگیر، اطفال دبستان را
تکبیت شمارهٔ ۱۸۴
بنه بر طاق نسیان زهد را چون شیشهٔ خالی درین موسم که سنگ از لاله جام آورد مستان را
تکبیت شمارهٔ ۱۸۵
به هشیاران فشان این دانهٔ تسبیح را زاهد که ابر از رشتهٔ باران به دام آورد مستان را
تکبیت شمارهٔ ۱۸۶
مکرر بود وضع روز و شب، آن ساقی جانها ز زلف و عارض خود، صبح و شام آورد مستان را
تکبیت شمارهٔ ۱۸۷
چو شد زَهر، عادت، مَضرَّت نبخشد به مرگْ آشنا کُن، بهتدریج، جان را
تکبیت شمارهٔ ۱۸۸
ز زندگی چه به کرکس رسد جز مردار؟ چه لذت است ز عمر دراز، نادان را؟
تکبیت شمارهٔ ۱۸۹
زِ جسم، جانِ گُنَهکار را، مَلالی نیست که: دلپذیر کُنَد، بیمِ قتل، زندان را
تکبیت شمارهٔ ۱۹۰
ز گریه ابر سیه میشود سفید آخر بس است اشک ندامت سیاهکاران را