تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۱۶۱
هر که میبیند چو کشتی بر لب ساحل مرا مینهد از دوش خود، بار گران بر دل مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۲
چه حاجت است به رهبر که گوشهٔ چشمش کشد چو سرمه به خویش از هزار میل مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۳
از عزیزانِ جهان، هرکَس به دولت میرسد آشنایی میشود از آشنایان کم، مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۴
دل چو رو گَردانْد، بَرگرداندنِ او مشکل است رویِ دل تا بَرنَگَردیدهست، بَرگَردان مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۵
شور و غوغا نَبُوَد در سَفَرِ اهلِ نظر نیست آوازِ دَرا، قافلهی شبنم را
تکبیت شمارهٔ ۱۶۶
حِرصی که داشتم به شِکارِ پَریرُخان چون باز، بیش شد ز نظردوختن، مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۷
در بیابانی که از نقش قدم بیش است چاه با دو چشم بسته میباید سفر کردن مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۸
با چُنین سامانِ حُسن، ای غنچهلب، انصاف نیست از برای بوسهای خون در جِگر کَردن، مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۶۹
صورتِ حالِ جهان زَنگیّ و من آیینهام جُز کُدورت نیست حاصل از دلِ روشن، مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۷۰
خون هزار بوسه به دل جوش میزند از دیدن حنای کف پای او مرا