رباعیات
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
دارم سر آن کز خط تو سر نکشم چه کنم که جفای چون تو دلبر نکشم از تو به جفا دست همی درنکشم وز چاه زنخدان تو دل برنکشم
شمارهٔ ۶۲
هم رنگ عقیق است لب جانانم دیدار لطیف او فزاید جانم از دیده به اشک اگر عقیق افشانم آن را سبب از عشق عقیقش دانم
شمارهٔ ۶۳
چون آتش اگرچه از هوا برگذریم وز آب روان اگرچه پاکیزه تریم هم خاک شویم از آنکه خاکی گهریم بادست جهان باده بده تا بخوریم
شمارهٔ ۶۴
هر چند درآب دیده غرق است تنم از آتش دل سوخت زبان در دهنم با ذل غریبی و فراق وطنم جز دمن من مباد از این سان که منم
شمارهٔ ۶۵
چون یاد تو را در دل پر خون آرم از هر مژه ای هزار جیحون آرم دانی که ز دیده خون همی چون آرم کز دیده دل حل شده بیرون آرم
شمارهٔ ۶۶
آن به که شب و روز به می پیوندیم بر گردش روزهای چون شب خندیم تا چند دل اندر غم عالم بندیم پیداست که ما ز اهل عالم چندیم
شمارهٔ ۶۷
تا آتش عشق تو به دل ره دادم چون ابر ز آب دیده با فریادم در دست فراق تا اسیر افتادم بیچاره تر از خاک به دست بادم
شمارهٔ ۶۸
ای تو سبب شفا و بیماری من وز تو همه آسانی و دشواری من خوارم ز تو ای عز تو در خواری من تا کی ز تو این قیامت و زاری من
شمارهٔ ۶۹
گشته است زبی خوابی و رنج و تب من بالای شبم دراز چون یارب من گویی که گره زده ست نوشین لب من زلف شبه رنگ خویش را بر شب من
شمارهٔ ۷۰
ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو روی چو مه و زلف خم اندر خم کو در بند غمم بند گشای غم کو در رنج شبم روی سپیده دم کو