رباعیات

از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۸۱

شعر

فهرست اشعار

با باغ گل و باده گلگون ما را چون دید حسد نمود گردون ما را گرماش ز باغ کرد بیرون ما را سردابه گزید باید اکنون ما را

ساقی چو به من دهد می گلگون را گلگون کنم از فروغ او جیحون را چندان به جزع باده دهم هامون را تا مست کنم زیر زمین قارون را

آخر برسد به صبح صادق شب ما در برج شرف نور دهد کوکب ما پر شکر شود پس از شکایت لب ما تا زین ظفر نهند بر مرکب ما

ای روز تو را وثاق در منزل شب بی زلف تو معزول بود عامل شب تا روز مرا حل نکند مشکل شب نالم ز دل تو هر شبی در دل شب

ای مایه هر لطافت ای در خوشاب از هر سخنی چو آتش تیز متاب گر آتش و آب خوانمت هست صواب پاکیزه چو آتشی و بایسته چو آب

از غمزه تو تیر بلا پیکان یافت وز نام تو نامه جفا عنوان یافت در تو ز جفا هر چه فلک جست آن یافت با دست حنا بسته وفا نتوان …

تا نرگس چشم تو زبونم کرده است از باغ مراد دل برونم کرده است چون پشت بنفشه سرنگونم کرده است چون روی گل آلوده به خونم کرده…

از فرقت دلبر دل ناشادم هست یادم نکند گرچه از او یادم هست از یک دل او هزار بیدادم هست فریاد کنم که جای فریادم هست

جانا لب و غمزه تو نوش و نیش است زان روح به راحت است و زین دل ریش است زان غمزه و لب که دلبریشان کیش است هر چند که رنج هست…

دلبر که به کام دل سفر کرد و برفت ما را لب و دیده خشک و تر کرد و برفت دیدار عزیز را به یک عزم سفر از دیده و جان عزیزتر کر…

۱/۹