قصاید
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
زلف تو از مشک و مشک پر گره و بند لب ز عقیق و عقیق پر شکر و قند فتنه قند تو نیکوان خراسان بسته بند تو جاودان دماوند حسن ت…
شمارهٔ ۳۲
اگر چه عشق بتان سر به سر بلا باشد دلم به عشق همه ساله مبتلا باشد دلم بلای من و عاشقی بلای دل است بلا که دید که همواره در…
شمارهٔ ۳۳
چنین یاری که من دارم به حُسنش یار کی باشد همی بت خوانمش در حسن و بت عیار کی باشد ز بسیاری که حسن اوست دادم دل به عشق او …
شمارهٔ ۳۴
آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند و آمد آن روز که مرغان همه جز گل نچرند دلبران بوسه به عشاق دراین فصل دهند بیدلان پرد…
شمارهٔ ۳۵
آنکه رویت را به حسن روی شیرین آفرید زان لب شیرین غذای جان شیرین آفرید مشک و شب را زینت آن زلف پر آشوب کرد وز من و تو نای…
شمارهٔ ۳۶
صورتگران چه حیله و تدبیر کرده اند تا شبه روی و موی تو تصویر کرده اند آخر چو روی و موی تو دلبر نیامده ست آن حال را چه حیل…
شمارهٔ ۳۷
سرو سیمینی و سیمین سرو را یاقوت بار جزع من بی سیم و بی یاقوت تو یاقوت بار گرنه قوت از دیده یاقوت بار من گرفت پس چرا آورد…
شمارهٔ ۳۸
بر روی آفتاب تو آن زلف تابدار ز آسیب باد سلسله گشته است آب وار رخسار آبدار تو را رنگ آتش است زان رنگ دود داد بدان زلف تا…
شمارهٔ ۳۹
اگر ندیده ای از مشک پیش لاله سپر همی نگر به سوی آن دو زلف لاله سپر رخش همی به دی از لاله نوبهار کند اگر حذر کند از چشم ب…
شمارهٔ ۴۰
بت سرو قدی و سرو سمن بر نگار سخن گوی و ماه سخن ور قد و عارض توست شمشاد و لاله لب و بوسه توست یاقوت و شکر سرین تو و عشق م…