قصاید
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت بی بت جمال بتکده قندهار یافت هر زینتی که گم شده بود از زمین باغ جوینده با طراوت فصل بهار ی…
شمارهٔ ۲۲
روی تو به حسن حور عین است کوی تو بهشت راستین است از بهر نثار خاک پایت چون دست دلم در آستین است رخسار تو لاله ربیع است گف…
شمارهٔ ۲۳
هرگز ندید چشم جهان روی مکرمات کوته نشد ز دامن کس دست حادثات بر زایران نگشت گشاده در عطا بر اهل فضل بسته نشد راه نایبات ب…
شمارهٔ ۲۴
رخ تو روز منیر است و زلف تو شب داج برید صبر مرا تیغ عشقشان اوداج منم که روز منیرم زمان زمان گیرد ز عشق روز منیر تو گونه …
شمارهٔ ۲۵
آزر و مانی که صورتهای دلبر کرده اند نی رخ چون ماه و نی زلف چو عنبر کرده اند عنبرین گیسوی و مه دیدار آن دلبر مرا بی نیاز …
شمارهٔ ۲۶
خوبی به روی خوب تو اقرار میکند عقل از نهیب عشق تو زنهار میکند دل را دل چو سنگ تو آزار میدهد دم را دهان تنگ تو افگار م…
شمارهٔ ۲۷
گر ز جفا دوست پشیمان شود کار من از عشق به سامان شود صبر کنم گرچه جفا می کند آخر از آن کرده پشیمان شود مذهب خوبان ز جفا ن…
شمارهٔ ۲۸
این پری رویان که با زلف پریشان آمدند آدمی را اصل و فرع فتنه ایشان آمدند عاشقان را با سر کار پریشان کرده اند تا به میدان …
شمارهٔ ۲۹
سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند ابر دیباباف شد تا سبزه ها دیبا شدند قطره باران به اشک دلبران ماننده شد راغها چون ر…
شمارهٔ ۳۰
چه لعبتی است که او سر بریده خوب آید ز سر بریدن او قدر او بیفزاید کرا بریده شود سر براو ببخشایند ز سر بریدن او کس بر او ن…