خبیثات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در خبیثات و مجالس الهزل
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
تا دل ندهی به خوبرویان کز غصّه تلف شوی ّ و رنجه آخر لغت این قدر ندانی کَالرّاحَةُ اندرون پنجه؟
شمارهٔ ۴۲
گر خوبتر از روی تو باغی بودی پایم همه روزه راه آن پیمودی چندان کَرَمت نیست که خشنود کنی درویشی از آن باغ به شفتالودی؟
شمارهٔ ۴۳
آفتابی و نور میندهی ابری ای کیرخواره زن، ابری مؤمنت خوانم و نهای مؤمن گبری ای کیرخواره زن، گبری به جدل همچو روبَه…
شمارهٔ ۴۴
خوش بود دلبستگی با دلبری ماهروئی، مهربانی، مهتری جُمجُمی مردانه در پایش لطیف بر سرش خربندگانه مِیزَری اَمرَدی کو را …
شمارهٔ ۴۵
خواستم تا زُحَلی گویم و منحوس تو را باز گویم نه، که صد بار از او نحستری ملخ از تخم تو چیزی نتواند که خورد که تو از گر…
شمارهٔ ۴۶
میرفت و هزار دیده با او همچون شکری لبی و پوزی باز آمد و عارضش دمیده مانند شبی به روی روزی چندان که نشاط کرد و بازی …
شمارهٔ ۴۷
تو را من دوست میدارم که یک شب در آغوشت کشم تا نیمروزی مراد از عاشق و معشوقی این است وگرنه مادری دارم چو یوزی
شمارهٔ ۴۸
خوش بود عیش با شکر دهنی ارغوان روی و یاسمن بدنی روز و شب همسرای و همدکّان در دکان مرد و در سرای زنی گاه بر هم نهاده…
شمارهٔ ۴۹
ای فتنهٔ دلبران یغما وی طَیرهٔ لعبتان چینی خوبان جهان درخت بیدند تو سرو روان راستینی بر پشت زمین مقابلت نیست هرگاه ک…
شمارهٔ ۵۰
گر بر سر بوق من نشینی دروازهٔ کازرون ببینی