خبیثات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در خبیثات و مجالس الهزل
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
حریف عمر به سر برده در فسق و فجور به وقت مرگ پشیمان همی خورد سوگند که توبه کردم و دیگر گنه نخواهم کرد تو خود دگر نتوان…
شمارهٔ ۲۲
بر این اَلحان داوودی عجب نیست که مرغان در هوا حیران بمانند تو آمرزیدهای، واللّه اعلم که اقلیمی به خیرت همزبانند
شمارهٔ ۲۳
چون دید که پیریم سپیدی بفزود برگشت و ارادتی زیادت ننمود گفتم که اگر سپید شد مویم زود شکر است، که دل همان سیاه است که…
شمارهٔ ۲۴
خلق از تو به رنجند و خدا ناخشنود لعنت به تو میبارد و بر گَبر و جهود سر زخم نگوید که چرا میزائید آن خایه که نُه مَه ب…
شمارهٔ ۲۵
این ریش تو سخت دیر بر میآید موی زَنَخَت به زیر بر میآید با این همه، چون کون تو میآرم یاد آبم به دهان کیر بر میآید
شمارهٔ ۲۶
مردکی صافی از غرض باید تا گواهی ازو درست آید
شمارهٔ ۲۷
سرو ِ قد تو خمیده کی خواهم دید؟ لعل لب تو مکیده کی خواهم دید؟ پیراهن تو به تن خیالی دیدم شلوار تو را کشیده کی خواهم دی…
شمارهٔ ۲۸
قلم به یاد تو در مشت من نمیگنجد که دیر شد که نرفتهست در دوات امید تو را دوات سیه کرد روزگار و هنوز مرا ز چشم قلم می…
شمارهٔ ۲۹
ای مَعشَر یاران که رفیقان منید عیش خوش خویشتن مُنَقَّص نکنید این مطرب ما نیک نمیداند زد زین جاش برون کنید و نیکش بزنی…
شمارهٔ ۳۰
ای دیده، به هَرزه لؤلؤ ناب مریز بر روی چو زر اشک چو خوناب مریز شرط است که از پس خوشی ریزند آب تو هیچ خوشی ندیدهای، آب…