غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۸۱
چه روی است آن که پیش کاروان است مگر شمعی به دست ساروان است سلیمان است گویی در عماری که بر باد صبا تختش روان است جمال ماه…
غزل شمارهٔ ۸۲
هزار سختی اگر بر من آید آسان است که دوستی و ارادت هزار چندان است سفر دراز نباشد به پای طالب دوست که خار دشت محبت گل است …
غزل شمارهٔ ۸۳
مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست که راحت دل رنجور بیقرار منست به خواب در نرود چشم بخت من همه عمر گرش به خواب ببینم که در ک…
غزل شمارهٔ ۸۴
ز من مپرس که در دست او دلت چون است ازو بپرس که انگشتهاش در خون است وگر حدیث کنم تندرست را چه خبر که اندرون جراحت رسیدگ…
غزل شمارهٔ ۸۵
با همه مهر و با منش کینست چه کنم حظ بخت من اینست شاید ای نفس تا دگر نکنی پنجه با ساعدی که سیمینست ننهد پای تا نبیند ج…
غزل شمارهٔ ۸۶
بخت جوان دارد آن که با تو قرین است پیر نگردد که در بهشت برین است دیگر از آن جانبم نماز نباشد گر تو اشارت کنی که قبله چنی…
غزل شمارهٔ ۸۷
گر کسی سرو شنیدهست که رفتهست این است یا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است نه بلندیست به صورت که تو معلوم کنی که بلند از …
غزل شمارهٔ ۸۸
با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست گر خیال یاری اندیشند باری چون تو یار یا هوای دو…
غزل شمارهٔ ۸۹
بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست که زندگانی او در هلاک بودن اوست مرا جفا و وفای تو پیش یکسان است که هر چه دوست پسندد به ج…
غزل شمارهٔ ۹۰
سرمست درآمد از درم دوست لب خندهزنان چو غنچه در پوست چون دیدمش آن رخ نگارین در خود به غلط شدم که این اوست رضوان در خلد ب…