غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۱
دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است ز عشق تا به صبوری هزار فرسنگ است برادران طریقت نصیحتم مکنید که توبه در ره عشق، آبگی…
غزل شمارهٔ ۷۲
پای سرو بوستانی در گِل است سرو ما را پای معنی در دل است هر که چشمش بر چنان روی اوفتاد طالعش میمون و فالش مُقبل است نیکخ…
غزل شمارهٔ ۷۳
دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست هر که ما را این نصیحت میکند بیحاصلست یار زیبا گر هزارت وحشت از وی در دلست بامداد…
غزل شمارهٔ ۷۴
شراب از دست خوبان سلسبیلست و گر خود خون مِیخواران سبیلست نمیدانم رطب را چاشنی چیست همی بینم که خرما بر نخیلست نه و…
غزل شمارهٔ ۷۵
کارم چو زلف یار پریشان و دَرهم است پشتم بهسان ابروی دلدار پرخَم است غم شربتی ز خون دلم نوش کرد و گفت «این شادی کسی که …
غزل شمارهٔ ۷۶
یارا بهشت صحبت یاران همدم است دیدار یار نامتناسب جهنم است هر دم که در حضور عزیزی برآوری دریاب کز حیات جهان حاصل آن دم اس…
غزل شمارهٔ ۷۷
بر من که صبوحی زدهام خرقه حرام است ای مجلسیان راه خرابات کدام است هر کس به جهان خرمیی پیش گرفتند ما را غمت ای ماه پریچ…
غزل شمارهٔ ۷۸
امشب به راستی شب ما روز روشن است عید وصال دوست علی رغم دشمن است باد بهشت میگذرد یا نسیم باغ یا نکهت دهان تو یا بوی لادن…
غزل شمارهٔ ۷۹
این باد بهار بوستان است؟ یا بوی وصالِ دوستان است؟ دل میبرد این خط نگارین گویی خط روی دلستان است ای مرغ به دام دل گرفتار…
غزل شمارهٔ ۸۰
این خط شریف از آن بنان است وین نقل حدیث از آن دهان است این بوی عبیر آشنایی از ساحت یار مهربان است مُهر از سر نامه برگرفت…