ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
از مجموعه اشعار رودکی سمرقندی در مثنوی‌ها
فهرست اشعار
بخش ۱۱
همچنان کَبتی که دارد انگبین چون بماند داستان من بر این: کبت ناگه بوی نیلوفر بیافت خوشش آمد سوی نیلوفر شتافت وز بر خوشبوی…
بخش ۱۲
هیچ شادی نیست اندر این جهان برتر از دیدار روی دوستان هیچ تلخی نیست بر دل تلخ تر از فراق دوستان پر هنر
بخش ۱۳
تا جهان بود از سر آدم فراز کس نبود از راز دانش بی‌نیاز مردمانِ بخرد اندر هر زمان راز دانش را به‌هر گونه زبان گِرد کردند …
بخش ۱۴
گفت با خرگوش خانه خان من خیز خاشاکت ازو بیرون فگن چون یکی خاشاک افگنده به کوی گوش خاران را نیاز آید بدوی
بخش ۱۵
آن که را دانم که: اویم دشمنست وز روان پاک بدخواه منست هم به هر گه دوستی جویمش من هم سخن به آهستگی گویمش من
بخش ۱۶
کار چون بسته شود بگشایدا وز پس هر غم طرب افزایدا
بخش ۱۷
بار کژ مردم به کنگرش اندرا چون ازو سودست مر شادی ترا
بخش ۱۸
آفریده مردمان مر رنج را بیش کرده جان رنج آهنج را
بخش ۱۹
اندر آمد مرد با زن چرب چرب گنده پیر از خانه بیرون شد به ترب
بخش ۲۰
شاه دیگر روز باغ آراست خوب تخت‌ها بنهاد و بر گسترد بوب