ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار رودکی سمرقندی

دسته‌بندی

۱۷۷

شعر

فهرست اشعار

باغ ملک آمد طری از رشحهٔ کلک وزیر زان که افشک می‌کند مر باغ و بستان را طری

چه نیکو سخن گفت یاری به یاری که تا کی کشم از خُسُر ذل و خواری

نیل دمنده تویی به گاه عطیت پیل دمنده به گاه کینه گزاری

مرا با تو بدین باب تاب نیست که تو راز به از من به سر بری

آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ بر سبزه باده خوش بود اکنون، اگر خوری

از خر و پالیک آن جای رسیدم که همی موزهٔ چینی می‌خواهم و اسب تازی

جهانا، همانا کزین بی‌گناهی گنه کار ماییم و تو بی کنازی

به جمله خواهم یک ماهه بوسه از تو، بتا به کیچ کیچ نخواهم که فام من توزی

ای آن که من از عشق تو اندر جگر خویش آتشکده دارم سد و بر هر مژه ای ژی

ازو بی اندهی بگزین و شادی با تن آسانی به تیمار جهان دل را چرا باید که بخسانی؟

۱۷/۱۸