ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار رودکی سمرقندی

دسته‌بندی

۱۷۷

شعر

فهرست اشعار

گرچه بشتر را عطا باران بود مر ترا زر و گهر باشد عطا

پیش تیغ تو روز صف دشمن هست چون پیش داس نوکر پا

تنت یک و جان یکی و چندین دانش ای عجبی! مردمی تو، یا دریا؟

چنان که اشتر ابله سوی کنام شده ز مکر روبه و زاغ وز گرگ بی‌خبرا

جز به مادندر نماند این جهان گربه‌روی با پسندر کینه دارد همچو با دختندرا

گوش تو سال و مه به رود و سرود نشنوی نیوهٔ خروشان را

درنگ آسا سپهر آرا بیاید کیاخن دررباید گرد نان را

شیر آلغده که بیرون جهد از خانه به صید تا به چنگ آرد آهو وآهو بره را

نباشد زین زمانه بس شگفتی اگر بر ما ببارد آذرخشا

چو گرد آرند کردارت به محشر فرو مانی چو خر به میان شلکا

۱/۱۸