ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار رودکی سمرقندی

دسته‌بندی

۱۷۷

شعر

فهرست اشعار

داری مرا بدان که فراز آیم زیر دو زلفکانت به نخچیزم

چون برگ لاله بوده‌ام و اکنون چون سیب پژمرده بر آونگم

سرو بودیم چندگاه بلند کوژ گشتیم و چون درونه شدیم

بت پرستی گرفته ایم همه این جهان چون بتست و ما شمنیم

کنه را در چراغ کرد سبک پس درو کرد اندکی روغن

یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید چو از گاوان یکی باشد، که گاوان را کند ریخن

گر همه نعمت یک روز به ما بخشد ننهد منت بر ما و پذیرد هن

گر کس بودی که زی توام بفگندی خویشتن اندر نهادمی به فلاخن

میلاو منی، ای فغ و استاد توام من پیش آی و سه بوسه ده و میلاویه بستان

بسی خسرو نامور پیش ازین شدستند زی ساری و ساریان

۱۱/۱۸