غزلیات
از مجموعه اشعار رفیق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
از هر رهی که دیده ام آن مه گذشته است عمرم تمام بر سر آن ره گذشته است غافل اگر رسیده به راهی که بوده ام گردیده، تا ز بودن…
شمارهٔ ۳۲
نه ماه من ز پری رسم دلبری آموخت که رسم دلبری از ماه من پری آموخت فغان از آن مه نامهربان که استادش نه مهرورزی و نه بنده پ…
شمارهٔ ۳۳
این چین فکنده در جبین کیست این غیرت لعبتان چین کیست این کیست به دست تیغ بیداد این توسن کین بزیر زین کیست این گشته به قصد…
شمارهٔ ۳۴
بعد عمری کاری پسر می بینمت همچو عمری در گذر می بینمت چون ترا با غیر بینم؟ من که رشک می برم گر با پدر می بینمت هست شوق دی…
شمارهٔ ۳۵
مرا تا جان بجسم ناتوان است غم و درد توأم در جسم و جان است ز لیلی نام و از مجنون نشانیست ز تو تا نام و از من تا نشان است …
شمارهٔ ۳۶
به من هر کار آن پرکار کرده است ز کار آموزی - اغیار - کرده است نه کارم بود عشق و این عجب نیست که عشق این کارها بسیار کرده…
شمارهٔ ۳۷
به تن تا جان غم فرسود من هست غم و درد توام در جان و تن هست تو آن لیلی شیرینی که هر سو صدت مجنون هزارت کوهکن هست نه چون ر…
شمارهٔ ۳۸
گر رفت جان و جسمم شد خاک آستانت جسمم فدای جسمت جانم فدای جانت در باغبانی تو عمرم گذشت، لیکن در عمر خود نچیدم یک گل ز گلس…
شمارهٔ ۳۹
درد من از تو دوا گشت؟ نگشت کام من از تو روا گشت؟ نگشت یار ما یار بما گشت؟ نگشت یا به ما اهل وفا گشت؟ نگشت آنکه یک لحظه ن…
شمارهٔ ۴۰
با آنکه وفادارتر از من دگری نیست در راه وفا خوارتر از من دگری نیست بسیار بود مایل روی تو ولیکن مایل به تو بسیار تر از من…