شمارهٔ ۲۶۶

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی

مه دلْ به ته جا مایلهْ، نالشْ بویی

مه جانْ به تنه جانْ به کشاکشْ بویی

منه مدّعا دوستِ دْ تا خشْ بویی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶۵

بعدیشمارهٔ ۲۶۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید