شمارهٔ ۲۶۵

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی

گاهی به خشی، گاهی به ناخشْ بویی

امیر گنه: تا کَیْ فلکْ ره خشْ بویی

منْ زندومهْ مه جانْ دیگرِ کَشْ بویی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶۴

بعدیشمارهٔ ۲۶۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید