شمارهٔ ۲۶۷

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی

یکی قطرهْ اُو چی کَمْ بَوّه درْیُویی؟

امیر گنه: این دَرْدْ به دلْ چُونْ دَوُویی

نالشْ کمّه که کُوکْ نَکردْ بوئه کویی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶۶

بعدیشمارهٔ ۲۶۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید