شمارهٔ ۱۱۲

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْ

گافْ، گیرمه ترهْ‌کَشْ، گلهْ دیمْ تنها تَنْ

لامْ، لُورهْ تنه هَنْته عقیقْ بسٰاتنْ

میم، من و تره دَرْ عالمْ نومْ بپاتنْ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۱

بعدیشمارهٔ ۱۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید