شمارهٔ ۱۱۱

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْ

سر از تنْ جدا بُو، دیگر جا نَشیینْ

اُون محلّ که مه چش ره تو هاخنّی ونْ

اونْ مَحَلّ قَسمْ خرْمه، تنه سَرْ سُوگَنْ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۰

بعدیشمارهٔ ۱۱۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید