شمارهٔ ۱۱۰

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)

اونْ دیم وُ دستونْ رهْ به من کاشْ بیارن

مَرْدِمْ اَملْ گوئنْ وُ جانْ ره وازنْ

مه اَملْ اونجوئه که مرهْ خش‌ْ دارن

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۹

بعدیشمارهٔ ۱۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید