مثنویات، تمثیلات و مقطعات
از مجموعه اشعار پروین اعتصامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱ - گرگ و سگ
پیام داد سگ گله را، شبی گرگی که صبحدم بره بفرست، میهمان دارم مرا به خشم میاور، که گرگ، بدخشم است درون تیره و دندان خون ف…
شمارهٔ ۱۲۲ - گرگ و شبان
شنیدستم یکی چوپان نادان بخفتی وقت گشت گوسفندان در آن همسایگی، گرگی سیه کار شدی همواره زان خفتن، خبردار گرامی وقت را، فرص…
شمارهٔ ۱۲۳ - گره گشای
پیرمردی، مفلس و برگشته بخت روزگاری داشت ناهموار و سخت هم پسر، هم دخترش بیمار بود هم بلای فقر و هم تیمار بود این، دوا می…
شمارهٔ ۱۲۴ - گریهٔ بی سود
باغبانی، قطره‌ای بر برگ گل دید و گفت این چهره جای اشک نیست گفت، من خندیده‌ام تا زاده‌ام دوش، بر خندیدنم بلبل گریست من، ه…
شمارهٔ ۱۲۵ - گفتار و کردار
به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیان ندیده‌ام چو تو هیچ آفریده، سرگردان خیال پستی و دزدی، تو را برد همه روز بسوی مطبخ شه، یا…
شمارهٔ ۱۲۶ - گل بی عیب
بلبلی گفت سحر با گل سرخ کاینهمه خار به گرد تو چراست گل خشبوی و نکوئی چو ترا همنشین بودن با خار، خطاست هر که پیوند تو جوی…
شمارهٔ ۱۲۷ - گل پژمرده
صبحدم، صاحبدلی در گلشنی شد روان بهر نظاره کردنی دید گلهای سپید و سرخ و زرد یاسمین و خیری و ریحان و ورد بر لب جوها، دمیده…
شمارهٔ ۱۲۸ - گل پنهان
نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفت مپوش روی، به روی تو شادمان شده‌ایم مسوز ز آتش هجران، هزار دستان را بکوی عشق تو عمری‌ست …
شمارهٔ ۱۲۹ - گل خودرو
بطرف گلشنی، در نوبهاری گلی خودرو، دمید از جو کناری درخشنده، چو اندر درج گوهر فروزنده، چو بر افلاک اختر بدو گل گفت، کای ش…
شمارهٔ ۱۳۰ - گل سرخ
گل سرخ، روزی ز گرما فسرد فروزنده خورشید، رنگش ببرد در آن دم که پژمرد و بیمار گشت یکی ابر خرد، از سرش میگذشت چو گل دید آن…