پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۵۳۱

گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزم ور حال دل نمایی، دل در برت بسوزم من شمع گشتم و تو پروانه، تا به زاری در پای من بمیری، …

۵۳۱

غزل شمارهٔ ۵۳۲

روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم در خویش زنم آتش و مردانه بسوزم چون با من بیگانه غمش را سر خویشست با خویش در آمیزم و بیگان…

۵۳۲

غزل شمارهٔ ۵۳۳

گمان مبر که به جور از بر تو برخیزم به اختیار ز خاک در تو برخیزم نه چون کلاه توام، کین چنین بهر بادی چو ترک من بکنی از سر…

۵۳۳

غزل شمارهٔ ۵۳۴

من مستم و ز مستی در یار می‌گریزم زنار بسته محکم، زین نار میگریزم هر چند بادهٔ او مرد افگنست و قاتل من جای خویش دیدم، هشی…

۵۳۴

غزل شمارهٔ ۵۳۵

مرا مجال نباشد که: یار او باشم مگر همین که: به دل دوستار او باشم اگر بهر دو جهانش بها کنم یک موی هنوز در دو جهان شرمسار …

۵۳۵

غزل شمارهٔ ۵۳۶

سخن بگوی چو من در سخن نمی‌باشم که در حضور تو با خویشتن نمی‌باشم چو بوی پیرهنت بشنوم ز خود بروم چنان که گویی در پیرهن نمی…

۵۳۶

غزل شمارهٔ ۵۳۷

عیب من نیست که در عشق تو تیمار کشم بار بر گردن من چون تو نهی بار کشم بر سر خاک درت گر بودم راه شبی سرمه‌وارش همه در دیده…

۵۳۷

غزل شمارهٔ ۵۳۸

یارب، تو حاضری که ز دستش چه میکشم؟ وز عشوه‌های نرگس مستش چه میکشم؟ صد نوبت آزمودم و جز بند دل نبود دیگر کمند زلف چو شستش…

۵۳۸

غزل شمارهٔ ۵۳۹

دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم خم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم بر رخ من در می‌خانه ببندید امشب که کسی نیست که: هر …

۵۳۹

غزل شمارهٔ ۵۴۰

عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشم از ناله و زاری نتوان کرد خموشم من عاشق آن گوشهٔ چشمم، به رفیقان پیغام بده تا: ننشینند…

۵۴۰
۵۴/۸۹