غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۱
به خرابات گرو شد سر و دستار مرا طلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا بفغانند مغان از من و از زاری من شاید از پیر مغان هم نده…
غزل شمارهٔ ۲۲
چون نیست یار در غم او هیچ کس مرا ای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا سیر آمدم ز عیش، که بیدوست میکنم بی او چه باشد؟ ازی…
غزل شمارهٔ ۲۳
حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرا یا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا در سینه بشکنم نفس خویش را به غم گر بیغمت ز سینه برآید ن…
غزل شمارهٔ ۲۴
دود از دلم برآمد، دادی بده دلم را در بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را پایم به گل فروشد، تا چند سر کشیدن؟ دستی بزن برآور ای…
غزل شمارهٔ ۲۵
به خرابات برید از در این خانه مرا که دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا دل دیوانه به زنجیر نبستن عجبست که به زنجیر ببندد دل د…
غزل شمارهٔ ۲۶
غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مرا ترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا دمم میدهی که: من بیابم دمی دگر گره بر دمم زدی، رها کن دمی مر…
غزل شمارهٔ ۲۷
آخر ای ماه پری پیکر، که چون جانی مرا در فراق خویشتن چندین چه رنجانی مرا؟ همچو الحمدم فکندی در زبان خاص و عام لیک خود روز…
غزل شمارهٔ ۲۸
زخمی، که بر دل آید ، مرهم نباشد او را خامی که دل ندارد این غم نباشد او را گفتی که: دل بدو ده، من جان همی فرستم زیرا که ب…
غزل شمارهٔ ۲۹
آن سیه چهره که خلقی نگرانند او را خوبرویان جهان بنده به جانند او را دلبرانی که به خوبی بنشانند امروز جای آنست که بر دیده…
غزل شمارهٔ ۳۰
نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او را چراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟ اگر نه دامن از گوهر بریزد چون فلک شا…