غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱
بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ ای در جهان غریب، مسوز این غریب را دورم همی کنند ادیبان ز پیش تو ای حورزاده، عشق بیاموز …
غزل شمارهٔ ۱۲
چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترا در سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا شاد نابوده ز وصل تو من و نابوده توجفا کرده و من داشته…
غزل شمارهٔ ۱۳
من چه گویم جفا و جنگ ترا؟ جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟ ز دل و جان نشانه ساختهام ناوک چشم شوخ شنگ ترا ای نوازش کم و بهانه فر…
غزل شمارهٔ ۱۴
دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟ کافران را دل نرمست و ترا نیست چرا؟ بر درت سگ وطنی دارد و ما را نه، که چه؟ به سگانت نظ…
غزل شمارهٔ ۱۵
باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟ گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟ دولت پیروز اگر بنشاندش بار دگر در بر من، شکر گویم…
غزل شمارهٔ ۱۶
مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را راهی بزن، که ره بزند عقل و هوش را ابریشمی بساز و ازین حلقه پنبه کن نقل حضور صوفی پشمینه…
غزل شمارهٔ ۱۷
پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ را تا ما براندازیم نام و ننگ را امشب ز رنگ می برافروز آتشی تا رنگ پوش ما بسوزد رنگ را بیروی…
غزل شمارهٔ ۱۸
اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل را ز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را مرا پیش لب لعل تو سربازیست در خاطر اگر چه پ…
غزل شمارهٔ ۱۹
ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال را فرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را باری گر از درد تو من زاری کنم، عذرم بنه چون …
غزل شمارهٔ ۲۰
گر وصل آن نگار میسر شود مرا از عمر باک نیست، که در سر شود مرا تسخیر روی او به دعا میکند دلم تا آفتاب و ماه مسخر شود مرا…