غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۴۱
سر عشق از خرد برون باشد عشق را پیشرو جنون باشد چند گویی که: عشق بدبختیست؟ پس تو پنداشتی که چون باشد؟ گر تو بر خوان عشق خ…
غزل شمارهٔ ۲۴۲
بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشد هر که عاشق گردد، او را در دل آرامی نباشد پختهای باید که: داند سوختن در عشق خوبان بر…
غزل شمارهٔ ۲۴۳
هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشد چون او برود، گویم: آن دگر او باشد بیاو نبود هرگز چیزی که شود زایل زیرا نشود زایل آن…
غزل شمارهٔ ۲۴۴
با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟ پیش لب و رویت شکر و شیر چه باشد؟ در خواب سر زلف تو میبینم و این را جز رنج دل شیفته تع…
غزل شمارهٔ ۲۴۵
دوشت به خواب دیدم، تعبیر این چه باشد؟ با من به خشم بودی، تاثیر این چه باشد گفتم که: بوسهای ده، انگشت را به طیره بر هر د…
غزل شمارهٔ ۲۴۶
آن کس که دلیش بوده باشد و آن دل صنمی ربوده باشد آن ساده چه داند این حکایت؟ کو را ستمی نسوده باشد دود دل ما کسی ببیند کش …
غزل شمارهٔ ۲۴۷
او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشد ورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد نی، چه باک از نالهٔ من لالهرویی را؟ که صد پی ه…
غزل شمارهٔ ۲۴۸
چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟ دردم تو میفرستی، درمانم از که باشد؟ گفتی: برو ز پیشم، خود میروم، ولیکن زین غصه گر…
غزل شمارهٔ ۲۴۹
بیروی تو جان در تن بیمار همی باشد دل شیفته میگردد، تن زار همی باشد خو کرد دل ریشم با روی تو وین ساعت روزی که نمیبیند …
غزل شمارهٔ ۲۵۰
ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شد که صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد عروس گل ز اطراف چمن در جلوه میآید بیا…