قصاید

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۴۲

شعر

فهرست اشعار

چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردی معاف باش و گر عاقلی معاف نگردی ترا به باغ حقیقت چه کار و گلشن معنی؟ که فتنهٔ چمن…

ای رنج ناکشیده، که میراث می‌خوری بنگر که: کیستی تو و مال که می‌بری؟ او جمع کرد و چون به نمی‌خورد ازو بماند دریاب کز تو ب…

بر کوفه و خاک علی، ای باد صبح ار بگذری آنجا به حق دوستی کز دوستان یادآوری خوش تحفه‌ای ز آن آب و گل، بوسیده، برداری به دل…

عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟ چارهٔ کاری نمی‌کنی، به چه کاری؟ روز بیهوده صرف کرده‌ای، اکنون گریهٔ بیهوده چیست در شب تا…

کردم اندیشه تاکنون باری برنیامد ز دست من کاری گر ز قرب و قبول آن حضرت رتبتی یافت خوب کرداری من چنانم ز شرم بار گناه که ن…

گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاری بر خاک نازنینی کردم گذر به زاری نزدیک او چو رفتم، خاکش به دیده رفتم دیگر ز سر گرفتم آیی…

ای روزه‌دار، اگر تو یک ریزه راز داری دست و زبان خود را از خلق بازداری با ساز و برگ بودی سالی، سزد کزین پس یک ماه خویشتن …

هرگز به جان فرا نرسی بی‌فروتنی خواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی زنهار ! قصد کندن بیخ کسان مکن زیرا که بیخ خویشتنست آنک…

گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانی راستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی کی بری ره سوی معنی؟ چون تو از کوتاه چشمی صور…

جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنی خطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی فلک چو نامه فرستد ز مشکلی به جهان به فکر خویشتن آن نامه…

۴/۵