الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۱۴۷

شعر

فهرست اشعار

درمان غمت امید بی درمانی است راه طلبت بی سر و بی سامانی است سرمایهٔ جمله پای داران ارزد آن سر که در او مایهٔ سرگردانی اس…

ای آنک تو را امید آبادانی است آباد شدن در ره او ویرانی است تا کی گویی که سرّ عشق او چیست سرمایهٔ این حدیث سرگردانی است

هر آبادی از غم او ویرانی است هر دانایی در ره او نادانی است وآن کاو گوید که سرّ سرّش دانم چون در نگری هنوز سرگردانی است

آزار طلب مکن که طامات این است بگذار خرابی که خرابات این است آن نیست کرامات که بار تو کشند بار همه کس کش که کرامات این اس…

آن را که زخود نماند با خود اثری است از خود زخودی و بیخودی بی خبری است بر حلقهٔ خاص در شو ایرا که دری است از حلقهٔ خود چه…

هر مرد که او پای درین راه افشرد در شیشهٔ جام او چه صافی و چه دُرد تا سر ننهی پای درین راه مِنه کاین راه به بی سری به سر …

قومی هستند کز کله موزه کنند قومی همه عمر در سر روزه کنند قومی دگرند ازین همه نادرتر هر شب به فلک روند و دریوزه کنند

اندر ره عشق یادگر سر ننهند یا در ره بهبود قدم در ننهند تا سر نکنی چو شمع در آتش گم از نور تو را به سر بر افسر ننهند

مستان رهش تمام هشیار آیند از غایت بی سری کله دار آیند پادار به رنج اگر چه سرگردانی سرگشته تر از من و تو بسیار آیند

چندان برو این ره که دوی برخیزد ور هست دوی به رهروی برخیزد تو او نشوی ولی اگر جهد کنی جایی برسی کز تو توی برخیزد

۵/۱۵