الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۱۴۷

شعر

فهرست اشعار

آباد خرابات زمی خوردن ماست خون دو هزار توبه در گردن ماست زان می کنم این توبه و زان می شکنم کارایش رحمت از گنه کردن ماست

گر تو به سر راه خرد وانرسی در درد بمیری به مداوا نرسی هر شب گویی که توبه فردا بکنم توبه که کند گر تو به فردا نَرسی

با دیده درآی و صنع ربّانی بین و آسایش شیخ اوحد کرمانی بین تو طالب آب و نانی، ای بیچاره یک روز به روزه باش و سلطانی بین

در راه خدا دو کعبه آمد حاصل یک کعبهٔ صورتی و یک کعبهٔ دل تا بتوانی زیارت دلها کن کافزون زهزار کعبه آید یک دل

احرام درش گیر و دلا فرمان کن واندر عرفات نیستی جولان کن خواهی که تو را کعبه کند استقبال مایی و منی را به منا قربان کن

تا روی توم قبله شد ای جان و جهان از قبله خبر ندارم، از کعبه نشان بی روی تو رو به کعبه کردن نتوان کان کعبهٔ صورت است و ای…

در راهش اگر به نیکنامی برسی در بند زبان تا تو به کامی برسی لبیک زاحرامگه صدق بزن کن سعی خود آنگه به مقامی برسی

گر عُجب زموقف دلت دور شود حج تو و عمرهٔ تو مبرور شود یک وقفه طواف کعبهٔ امرش کن تا سعی تو در طواف مشکور شود

مرهم طلبی به گرد دلریشان گرد با محتشمی به گرد درویشان گرد کعبه به حقیقت دل درویشان است حَجّت باید، گردِ دل ایشان گرد

تا وسوسهٔ عشق مهیّا نشود بی صدق و صفا عیش مهنّا نشود دنیا ندهی زدست و دین می طلبی این هر دو به یک جای مهیّا نشود

۱۲/۱۵