الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱ - الحقیقة
خوابی که ندیده ای تو تعبیر مکن حرفی که نخوانده ای تو تفسیر مکن پیران حقیقت از تو معنی طلبند از دیده بگو، روایت از پیر مک…
شمارهٔ ۱۰۲ - الحقیقة
هر دل که به سوی او گراید رفتن بالا بر عقل و جانش باید رفتن با زحمت عقل و جان کس آنجا نرسد کان راه به پای عشق شاید رفتن
شمارهٔ ۱۰۳ - الحقیقة
تا ظن نبری که هست این رشته دو تو یکتاست خود اصل و فرع بنگر نیکو این اوست که پیداست به من لیکن او شک نیست که این جمله منم…
شمارهٔ ۱۰۴ - الحقیقة
ای در دل من مهر تمنّا همه تو وای در سر من مایهٔ سودا همه تو چندانک به روی کار خود می نگرم امروز همه تویی و فردا همه تو
شمارهٔ ۱۰۵ - الحقیقة
آتش نزند در دل ما الّا او کوته نکند منزل ما الّا او گر جمله جهانیان طبیبم گردند حل می نکند مشکل ما الّا او
شمارهٔ ۱۰۶ - الیقین
هر چیز که او گفت چنان است همه آن است همه دگر گمان است همه این قدر یقین بدان که هر سود که هست گر نیست سزای او زیان است هم…
شمارهٔ ۱۰۷ - التوبه
ای آنک به توبه کرده ای عزم درست اسرار نهان توبه بشناس نخست مازار کسی را و مرنجان خود را از تو، به کسی بد نرسد توبهٔ تست
شمارهٔ ۱۰۸ - التوبه
طاعت زگناه بیش می باید کرد وین توبه زمرگ پیش می باید کرد حق جلَّ جلالُه از آن مستغنی است این کار زبهر خویش می باید کرد
شمارهٔ ۱۰۹ - التوبه
در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود با جسم پلید و جامهٔ پاک چه سود زهر است گناه و توبه تریاک وی است چون زهر به جان رسید تر…
شمارهٔ ۱۱۰ - التوبه
در بندگیش ناخلفی می کردی زان بر در دشمنان او می گردی با این همه اینک دَرِ صلحش باز است گر توبه کنی بندهٔ خاصش گردی