الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط دلها همه دور نیست چون نقطه زخط در مرکز عهد اوّل از خطّ ازل جانها همه دایره است و عشق تو نقط
شمارهٔ ۱۰۲
تا بر لگن عشق سواریم چو شمع نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع عشّاق قلندریم و شرط است که ما آن شب که نسوزیم بمیریم چو شمع
شمارهٔ ۱۰۳
عشق است زهرچه آن نشاید مانع گر عشق نبودی ننمودی صانع دانی که حروف عشق را معنی چیست عین عابد و شین شاکر و قافش قانع
شمارهٔ ۱۰۴
بی کامی به زکامرانی بی عشق خود هیچ بود حال جوانی بی عشق در عشق بمردن به یقین می دانم خوش تر باشد که زندگانی بی عشق
شمارهٔ ۱۰۵
چون می گذرد زودی و دیری در عشق آن به که تو کم کنی دلیری در عشق گر عاشق صادقی قدم برجا دار غبنی است عظیم زود سیری در عشق
شمارهٔ ۱۰۶
زان می طلبی تو کامرانی در عشق کز شهوت و طبع برگمانی در عشق تو عشق و هوس هر دو یکی می دانی تر دامن و خشک مغز از آنی در عش…
شمارهٔ ۱۰۷
بی روی تو رای استقامت نکنم در جستن وصل تو اقامت نکنم کس را به هوای تو ملامت نکنم وز عشق تو توبه تا قیامت نکنم
شمارهٔ ۱۰۸
من مستم و نامت به زبان می گویم معذورم اگر من هذیان می گویم دانم نرسم به گفت در وصل تو لیک با عشق توَم خوش است از آن می گ…
شمارهٔ ۱۰۹
گفتم که ره عشق مگر می دانم سرگردانم همین قدر می دانم از غایت سرگشتگی اندر ره تو من کافرم از پای زسر می دانم
شمارهٔ ۱۱۰
از عشق تو جان را زجسد نشناسم با مهر تو نیک را زبد نشناسم مستغرق حسن تو چنانم کامروز خود را زتو و تو را زخود نشناسم