الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
گر دل زتو بگسلد فراموشش باد وز باد تو در آتش غم جوشش باد وآن کس که زسودای تو عیشی دارد گر دشمن جان من بود نوشش باد
شمارهٔ ۳۲
نفس سره ام همّت گردون نکشد رگ از تن من به جز فریدون نکشد سالوس نمی کنم ولی گر بکنم سالوس کنم که گاو گردون نکشد
شمارهٔ ۳۳
در کوزه نشست گل چو رخسارش دید تا خون دلش در دل قاروره چکید او نیز نشست از سر طنز و طرب خون دل گل در رخ چون گل مالید
شمارهٔ ۳۴
گفتم که شبی با تو توانم دم زد؟ ابرو ز سر خشم خم اندر خم زد گفتم بخرم به زر وصالت روزی لعلی بگزید و گوهری برهم زد
شمارهٔ ۳۵
بلبل همه شب به درد دل می نالید خون دل خود در رخ خود می مالید می گفت که گل به زیر پا می سپرند زین پس به چمن مرا بباید نال…
شمارهٔ ۳۶
گر هیچ سوی زلف تو راهی باشد هر تار به دست دادخواهی باشد جز زلف و رخت هیچ سالی ندهد یک شب که درازتر زماهی باشد
شمارهٔ ۳۷
قصّاب چو گوشت از سر دست بداد در پهلوی دل زد که خریدار افتاد سالی به امید گرد ران بر در او خوردم جگر و عاقبتم گردن داد
شمارهٔ ۳۸
هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد اندر دهن و لب چو شکر گیرد گر بار دگر به پهلوی کشته نهد از بوی لبش زندگی از سر گیرد
شمارهٔ ۳۹
چشم سیهت که ناف آهو دارد در هر مژه صد هزار جادو دارد از درج دلم گوهر عقلم گم شد زنهار بگو تا بدهد کاو دارد
شمارهٔ ۴۰
فریاد که آن سرو چمن میجنبد وآن راحت جان انجمن میجنبد او بخت من است از آنک خوابآلود است غمگینم از آنک بخت من میجنبد