رباعیات
از مجموعه اشعار عبید زاکانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۱
دل سیر شد از غصهٔ گردون خوردن وز دست ستم سیلی هر دون خوردن تا چند چو نای هر نفس ناله زدن تا کی چو پیاله دمبدم خون خوردن
رباعی شمارهٔ ۴۲
در کوچهٔ فقر گوشهای حاصل کن وز کشت حیات خوشهای حاصل کن در کهنه رباط دهر غافل منشین راهی پیش است توشهای حاصل کن
رباعی شمارهٔ ۴۳
از کار جهان کرانه خواهم کردن رو در می و در مغانه خواهم کردن تا خلق جهان دست بدارند ز من دیوانگیی بهانه خواهم کردن
رباعی شمارهٔ ۴۴
گفتم صنما شدم به کام دشمن زان غمزهٔ شوخ و طرهٔ مرد افکن گفت آنچه ز چشم و زلف من بر تو گذشت ای خانه سیه چرا نگفتی با من
رباعی شمارهٔ ۴۵
بر هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین یک باره بشسته دست از دنیی و دین در گوشه نشستهام به فسقی مشغول هرگز که شنیده فاسق گوش…
رباعی شمارهٔ ۴۶
ای دل بگزین گوشهای از ملک جهان زین شهر بدان شهر مرو سرگردان همچون مردان موزه بکن خیمه بسوز با چادر و موزه چند گردی چو ز…
رباعی شمارهٔ ۴۷
از دل نرود شوق جمالت بیرون وز سینه هوای زلف و خالت بیرون این طرفه که با این همه سیلاب سرشگ از دیده نمیرود خیالت بیرون
رباعی شمارهٔ ۴۸
ای رای تو ترجمان تقدیر شده تیغ تو چو خورشید جهانگیر شده همچون ترکش دشمن جاهت بینم آویخته و شکم پر از تیر شده
رباعی شمارهٔ ۴۹
در درد سرم زین دل سودا پیشه کو را نبود به جز تمنی پیشه پیرانه سرش آرزوی برنایی است فریاد از این پیرک برنا پیشه
رباعی شمارهٔ ۵۰
ای آن که به جز تو نیست فریادرسی غیر از کرمت نداد کس داد کسی کار من مستمند بیچاره بساز کان بر تو به هیچ آید و بر ماست بسی