شمارهٔ ۱۱

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

ای ذات تو مطلقا همه چون و چرا

از هستی خویش یک نظر بخش مرا

آنجا که تویی کس دگر چون باشد

من خود به در آیم از دگرها تو در آ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰

بعدیشمارهٔ ۱۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید