شمارهٔ ۱۰

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

تن بود گرو کرده جان از مبدأ

جان عاقبت الامر ز تن گشت جدا

تن رفت به خاک باز و جان شد بر عرش

یعنی همه فانی اند و باقیست خدا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹

بعدیشمارهٔ ۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید