رباعیات
از مجموعه اشعار نظیری نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
گر در شب تیره تابیم نور شوی ور در دم مردن آییم سور شوی از دیده من اگر ببینی رخ خویش ترسم که به حسن خویش مغرور شوی
شمارهٔ ۱۳۲
ای دل ز سفر تحفه چه سوز آوردی وز عشق چه حرف دلفروز آوردی تا ذروه وصل صد مقامست بگو با دوست کجا شبی به روز آوردی؟
شمارهٔ ۱۳۳
تا نگذری از قشر منقا نشوی تا رو نکنی به اصل بینا نشوی تا در نزنی چنگ به هر چیز که هست شیرازه جزو در کل اجزا نشوی
شمارهٔ ۱۳۴
تا کی همه کوکنار آخر گزکی شیرین تر ازین بسست شیرین ترکی زین سفره عیش چند بی میل خوریم گر نیست کباب پخته گرد نمکی
شمارهٔ ۱۳۵
یک دم دل شاد را به صد دم ندهی واندم به دم عیسی مریم ندهی مرغان ضمیر از صفا رام شوند جمع آی که از تفرقه شان رم ندهی
شمارهٔ ۱۳۶
از ابر به کشتزار بایسته تری وز باد به نوبهار شایسته تری هر شام من از فراق تو خسته ترم هر صبح تو از زحمت من رسته تری
شمارهٔ ۱۳۷
چندان که به حکمت گروی دورتری تا می شمری نجوم بی نورتری آن کور که تو راه ازو می پرسی او می داند که تو ازو کورتری
شمارهٔ ۱۳۸
هر سو به تن از زخم مهی کاستهای یا صفحهٔ گل از رقم آراستهای چون شعلهٔ آتشین که از خوردنِ چوب سرکشتر و خانهسوزتر خاسته…
شمارهٔ ۱۳۹
ای از تو صور نگار هرجا کوری زیب از تو دهد به عاریت هر عوری هرکس مثلی به عقل خود می آرد نوروز و دهست و روستایی سوری
شمارهٔ ۱۴۰
هان بلبل هان صفیر محکم ندهی تا طوطی غنچه نشکفد دم ندهی از غیب به باغ طایران آمده اند خامش که ز شاخسارشان رم ندهی