رباعیات
از مجموعه اشعار نظیری نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
خود را به رکاب آشنایی برسان سعیی کن و خویش را به جایی برسان چون غایت ره بغیر یک مقصد نیست هر ره که روی به انتهایی برسان
شمارهٔ ۱۲۲
خوش رست چمن رشته خارا برچین خوش یافت بهار پر ز دیبا برچین بلبل به خراش سینه آوا بشکست از سایه گل خرده مینا برچین
شمارهٔ ۱۲۳
فکری کنم و دهم سرانجام سخن شاداب کنم به مدح تو کام سخن فرمان تو زنده کرد اگر نام مرا من زنده کنم به نام تو نام سخن
شمارهٔ ۱۲۴
شب تا سحرم فسانه خوان غم او خوابم نبرد ز داستان غم او تا بار امانتش به خائن ندهم صد جای نشسته پاسبان غم او
شمارهٔ ۱۲۵
ای فیض سپهر و نور اختر با تو حسن صدف چهار گوهر با تو فوق فلک و تحت سما در خور کیست زیبنده تخت و فر افسر با تو
شمارهٔ ۱۲۶
دل جز ز دو زلف پرخم و پیچ مجو از عشق نشان به قرعه و زیج مجو بنشین و نگاه کن که آسیمه دلست هرکس که چو روین است ازو هیچ مج…
شمارهٔ ۱۲۷
آویز به طره از خم و پیچ مگو زان مصحف چهره گوی از زیج مگو او تو شده است کار خود می سازد تو هیچ نیی هیچ مجو هیچ مگو
شمارهٔ ۱۲۸
ذوق آمده رخت خوش دلی بر در نه بنما در ناب و داغ بر کوثر نه زان خنده شیرین و لب گلناری لخت جگری بخای و بر اخگر نه
شمارهٔ ۱۲۹
هرچند که جور بی محابا داری کس رنجه نمی شود چه پروا داری صد حور و پری اگر رسد ننشیند بر گوشه خاطری که تو جا داری
شمارهٔ ۱۳۰
بدگوییی خود کنم مگر یار شوی بستانمت از تو تا وفادار شوی یک رنگان را ظریف طبعان نخرند رنگی دگر آیم که خریدار شوی