قصاید
از مجموعه اشعار نظیری نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - یک قصیده
چندی به غلط بتکده کردیم حرم را وقتست که از کعبه برآریم صنم را بیخ هوس وصل ببریم که زشتست خار و خس بیگانه گلستان ارم را م…
شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است
ترتیب کهن تازه شد آیین زمان را نو داد نسق شاه جهانگیر جهان را از قاعده دانی سپه و ملک نسق کرد آری به نسق کار شود قاعده د…
شمارهٔ ۳ - مطلع دوم
ای خاک درت صندل سرگشته سران را بادا مژه جاروب رهت تاجوران را مشاطه سیمای رخ خلق ز زینت از آب و گلت غالیه رخسار جهان را ب…
شمارهٔ ۴ - این قصیده در منقبت حضرت امام رضا علیه التحیته و الثنا و اشاره به قتل و غارت ساکنان مشهد مقدسه حضرت
چنان رسیدن دی سرد ساخت دنیی را که کرد در دل مجنون فسرده لیلی را نسیم صبح بدان گونه گشت رنگ ستان که برد از کف دست نگار حن…
شمارهٔ ۵ - این قصیده در روز فرخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا ایرج بن عبدالرحیم خان و در مدح والده مخدره گفته شده
بر زمین آورده رحمت را دعای مستجاب زاده مه بر دامن صبح سعادت آفتاب ثانی بلقیس پیمان بسته با جمشید عهد عیسی مریم برون آورد…
شمارهٔ ۶ - در صفت خانه ممدوح
این خانه گوشواره عرش مطهرست کو را سعادت از نظر سعد اکبرست این خانه از شکوه جهانگیر پادشاه گویی که خانه شرف مهر انورست حا…
شمارهٔ ۷ - این قصیده در وقت عزیمت مکه در احمدآباد گجرات در ایام فتح قلعه جونه در مدح نواب محمد عزیز اعظم خان کوکه وارد گردیده است
مژده در مژده فتح است و ظفر در ظفرست هر طرف مژده رساننده فتحی دگرست فوج در فوج کند نصرت حق استعجال خلق را لشگر آمین و دعا…
شمارهٔ ۸ - این قصیده ایضا در استدعای صحت و بیان مدحت ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان گفته شده
مگر که صبح ز بالین آسمان برخاست که او چو خاست غبار از دل جهان برخاست محبتست که با درد شادکام نشست اجابتست که با ضعف کامر…
شمارهٔ ۹ - این قصیده در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان گفته شده
از سخن چون چاشنی بخشی به خوان تربیت پر شود از مغز معنی استخوان تربیت چشمه حیوان شود از طبع خاکستر پدید گر برانی نام آتش …
شمارهٔ ۱۰ - ایضا در مدح خان خانان بن بیرام خان واقعست
چو شمع سوز دلم عشق بر زبان انداخت دگر نخواستی آتش مرا به جان انداخت خرد ببوی معانی بخست چندانم که بیخت خاکم و بیرون ز آس…