رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۹۶۱
ماییم و توی و خانه خالی برخیز هنگام ستیز نیست ای جان مستیز چون آب و شراب با حریفان آمیز چندانکه رَسَم به جای، کژ دار و م…
رباعی شمارهٔ ۹۶۲
مائیم و دمی کوته و سودای دراز در سایهٔ دل فکنده دو پای دراز نظارهکنان بسوی صحرای دراز صد روز قیامت است چه جای دراز
رباعی شمارهٔ ۹۶۳
مائیم و هوای یار مه رو شب و روز چون ماهی تشنه اندر این جو شب و روز زین روز شبان کجا برد بو شب و روز خود در شب وصل عاشقان…
رباعی شمارهٔ ۹۶۴
مردانه بیا که نیست کار تو مجاز آغاز بنه ترانهٔ بیآغاز سبلت میمال، خواجهٔ شهری تو آخر ز گزاف نیست این ریش دراز
رباعی شمارهٔ ۹۶۵
معشوقهٔ ما کران نگیرد هرگز وین شمع و چراغ ما نمیرد هرگز هم صورت و هم آینه والله که ویست این آینه زنگی نپذیرد هرگز
رباعی شمارهٔ ۹۶۶
من بودم و دوش آن بت بنده نواز از من همه لابه بود و از وی همه ناز شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید شبرا چه گنه حدیث ما بود…
رباعی شمارهٔ ۹۶۷
من سیر نگشتهام ز تو یار هنوز وامم داری نبات بسیار هنوز گر از سر خاک من برآید خاری لب بگشاید به عشقت آن خار هنوز
رباعی شمارهٔ ۹۶۸
من همتیم کجا بود چون من باز عرضه نکنم به هیچکس آز و نیاز با خویشتنم خوش است در پردهٔ راز گه صید و گهی قید و گهی ناز و گه…
رباعی شمارهٔ ۹۶۹
میگوید مرمرا نگار دلسوز میباید رفت چون به پایان شد روز ای شب تو برون میای از کتم عدم خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز
رباعی شمارهٔ ۹۷۰
نی چارهٔ آنکه با تو باشم همراز نی زهرهٔ آنکه بیتو پردازم راز کارم ز تو البته نمیگردد ساز کار من بیچاره حدیثی است دراز