رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۸۴۱
هرچیز که بسیار شود خوار شود گر خوار شود به خانهٔ پار شود گر سیر شود از همه بیزار شود یارش به بهای جان خریدار شود
رباعی شمارهٔ ۸۴۲
هر دل که بسوی دلربائی نرود والله که به جز سوی فنائی نرود ای شاد کبوتری که صید عشق است چندانکه برانیش بجائی نرود
رباعی شمارهٔ ۸۴۳
هر روز دلم نو شکری نوش کند کز ذوق گذشتهها فراموش کند اول باده ز عاشقی نوش کند آنگاه دهد به ما و مدهوش کند
رباعی شمارهٔ ۸۴۴
هر شب که دل سپهر گلشن گردد عالم همه ساکن چو دل من گردد صد آه برآورم ز آیینهٔ دل آیینهٔ دل ز آه روشن گردد
رباعی شمارهٔ ۸۴۵
هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند آن شب همه جان شوند هرجا که تنند در چادر شب چه دختران دارد عشق گر غم آید سبلت و ریشش بکنند
رباعی شمارهٔ ۸۴۶
هر عمر که بیدیدن اصحاب بود یا مرگ بود به طبع یا خواب بود آبی که ترا تیره کند زهر بود زهری که ترا صاف کند آب بود
رباعی شمارهٔ ۸۴۷
هر عمر که بیدیدن اصحاب بود یا مرگ بود به طبع یا خواب بود آبی که ترا تیره کند زهر بود زهری که ترا صاف کند آب بود
رباعی شمارهٔ ۸۴۸
هر قبض اثر علت اولی باشد صورت همه مقبول هیولی باشد هر جزو ز کل بود ولی لازم نیست کانجا همه کل قابل اجزا باشد
رباعی شمارهٔ ۸۴۹
هرگز حق صحبت قدیمت نبود واندیشهٔ این سیه گلیمت نبود بر دیده نشینی و بدل درباشی ور آتش و آب هیچ بیمت نبود
رباعی شمارهٔ ۸۵۰
هر کو بگشاده گرهی میبندد بر حال خود و حال جهان میخندد گویند سخن ز وصل و هجران آخر چیزیکه جدا نگشت چون پیوندد