رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۷۷۱
غم را بر او گزیده میباید کرد وز چاه طمع بریده میباید کرد خون دل من ریخته میخواهد یار این کار مرا به دیده میباید کرد
رباعی شمارهٔ ۷۷۲
غم کیست که گرد دل مردان گردد غم گرد فسردگان و سردان گردد اندر دل مردان خدا دریائیست کز موج خوشش گنبد گردان گردد
رباعی شمارهٔ ۷۷۳
فردا که به محشر اندر آید زن و مرد از بیم حساب رویها گردد زرد من عشق ترا به کف نهم پیش برم گویم که حساب من از این باید کر…
رباعی شمارهٔ ۷۷۴
قاصد پی اینکه بنده خندان نشود پنهان مکن از بنده که پنهان نشود گر بر در باغی بنویسی زندان باغ از پی آن نوشته زندان نشود
رباعی شمارهٔ ۷۷۵
قد الفم ز مشق چون جیم افتاد آن سو که توی، حسن در آن تیم افتاد آن خوبی باقی تو ای جان و جهان دل بِسْتَد و اندر پی باقیم ا…
رباعی شمارهٔ ۷۷۶
قومی به خرابات تو اندر بندند رندی چند و کس نداند چندند هشیاری و آگهی ز کس نپسندند بر نیک و بد خلق جهان میخندند
رباعی شمارهٔ ۷۷۷
کاری ز درون جان میباید وز قصه شنیدن این گره نگشاید یک چشمهٔ آب در درون خانه به زان رودی که از برون میآید
رباعی شمارهٔ ۷۷۸
کامل صفتی راه فنا میپیمود چون باد گذر کرد ز دریای وجود یک موی ز هست او بر او باقی بود آن موی به چشم فقر زنار نمود
رباعی شمارهٔ ۷۷۹
گر با دل و دنده هیچ کارم افتد در وقت وصال آن نگارم افتد خون دل از آب دیده زان میبارم تا آن دل و دیده در کنارم افتد
رباعی شمارهٔ ۷۸۰
گر چرخ ترا خدمت پیوست کند مپذیر که عاقبت ترا پست کند ناگاه به شربتی ترا مست کند در گردن معشوق دگر دست کند