رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۶۹۱
دل با هوس تو زاد و بودی دارد با سایهٔ تو گفت و شنودی دارد لاحول همی کنم ولیکن لاحول در عشق گمان مکن که سودی دارد
رباعی شمارهٔ ۶۹۲
دلتنگ مشو که دلگشائی آمد دل نیک نواز با نوائی آمد غم را چو مگس شکست اکنون پر و بال کز جانب قاف جان همائی آمد
رباعی شمارهٔ ۶۹۳
دل جمله حکایت از بهار تو کند جان جمله حدیث لالهزار تو کند مستی ز دو چشم پرخمار تو کند تا خدمت لعل آبدار تو کند
رباعی شمارهٔ ۶۹۴
دل داد مرا که دلستان را بزدم آن را که نواختم همان را بزدم جانیکه بر آن زندهام و خندانم دیوانه شدم چنانکه جان را بزدم
رباعی شمارهٔ ۶۹۵
دلدار ابد گرد دلم میگردد گرد دل و جان خجلم میگردد زین گل چو درخت سر برآرم خندان کاب حیوان گرد گلم میگردد
رباعی شمارهٔ ۶۹۶
دل در پی دلدار بسی تاخت و نشد هر خشک و تری که داشت درباخت و نشد بیچاره به کنج سینه بنشست بمکر هر حیله و فن که داشت پرداخ…
رباعی شمارهٔ ۶۹۷
دل دوش در این عشق حریف ما بود شب تا به سحرگاه نخفت و ناسود چون صبح دمید سوی تو آمد زود با چهرهٔ زرد و دیدهٔ خونآلود
رباعی شمارهٔ ۶۹۸
دل را بدهم پند که عمدا نرود پیش بت شنگ من از آنجا نرود لب میگزد آن بت که کجا افتادی او کیست که باشد که رود یا نرود
رباعی شمارهٔ ۶۹۹
دلها به سماع بیقرار افتادند چون ابر بهار پر شرار افتادند ای زهرهٔ عیش کف رحمت بگشای کاین مطرب و کف و دف ز کار افتادند
رباعی شمارهٔ ۷۰۰
دل هرچه در آشکار و پنهان گوید زانموی چو مشک عنبرافشان گوید این آشفته است و او پریشان دانم کاشفته سخنهای پریشان گوید