رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۶۱
گر در طلب خودی ز خود بیرونآ جو را بگذار و جانب جیحون آ چون گاو چه میکشی تو بار گردون چرخی بزن و بر سر این گردون آ
رباعی شمارهٔ ۶۲
گر عمر بشد عمر دگر داد خدا گر عمر فنا نماند نک عمر بقا عشق آب حیاتست در این آب درآ هر قطره از این بحر حیاتست جدا
رباعی شمارهٔ ۶۳
گر من میرم مرا بیارید شما مرده بنگار من سپارید شما گر بوسه دهد بر لب پوسیدهٔ من گر زنده شوم عجب مدارید شما
رباعی شمارهٔ ۶۴
کوتاه کند زمانه این دمدمه را وز هم بدرد گرگ فنا این رمه را اندر سر هر کسی غروریست ولی سیل اجل قفا زند این همه را
رباعی شمارهٔ ۶۵
گویم که کیست روحافراز مرا آنکس که بداد جان ز آغاز مرا گه چشم مرا چو باز بر میبندد گه بگشاید به صید چون باز مرا
رباعی شمارهٔ ۶۶
گه میگفتم که من امیرم خود را گه نالهکنان که من اسیرم خود را آن رفت و از این پس نپذیرم خود را بگرفتم این که من نگیرم خو…
رباعی شمارهٔ ۶۷
لاحول ولا دور کند آن غم را گر دیو رسد جان بنی آدم را آن کز دم لاحول ولا غمگین شد لا حول ولا فزون کند آن دم را
رباعی شمارهٔ ۶۸
ما أطیَبَ ما ألَذَّ ما أحلانا کُنّا مُهَجاً و لَم نَکُن أبْداناً إنْ شاءَ بِنا کَرامَهً مولانا یَعْفُو و یُعیدُنا کَما أ…
رباعی شمارهٔ ۶۹
من تجربه کردم صنم خوشخو را سیلاب سیه تیره نکرد آنجو را یک روز گره نبست او ابرو را دارم بیمرگ و زندگانی او را
رباعی شمارهٔ ۷۰
من ذره و خورشید لقایی تو مرا بیمار غمم عین دوایی تو مرا بیبال و پر اندر پی تو میپرم من که شدم چو کهربایی تو مرا