رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۸۱
آن روز که عشق با دلم بستیزد جان پای برهنه از میان بگریزد دیوانه کسی که عاقلم پندارد عاقل مردی که او ز من پرهیزد
رباعی شمارهٔ ۴۸۲
آن روز که کار وصل را ساز آید وین مرغ از این قفس بپرواز آید از شه چو صفیر ارجعی باز شنود پروازکنان به دست شه بازآید
رباعی شمارهٔ ۴۸۳
آن روز که مهرگان گردون زدهاند مهر زر عاشقان دگرگون زدهاند واقف نشوی به عقل کان چون زدهاند کاین زر ز سرای عقل بیرون زد…
رباعی شمارهٔ ۴۸۴
آن سر که بود بیخبر از می خسبد آنکس که خبر یافت از او کی خسبد میگوید عشق در دو گوشم همه شب ای وای بر آن کسی که بیوی خس…
رباعی شمارهٔ ۴۸۵
آن طرفه جماعتی که جانشان بکشد وین نادره آب حیوانشان بکشد گر فاش کنند مردمانشان بکشند ور عشق نهان کنند آنان بکشد
رباعی شمارهٔ ۴۸۶
آن عشق که برق و بوش تا خلق رسید مالم همه خورد و کار با دلق رسید آبی که از آن دامن خود میچیدم اکنون بجوشیده و تا حلق رسید
رباعی شمارهٔ ۴۸۷
آن کان نبات و تنگ شکر نامد وان آب حیات بحر گوهر نامد گفتم بروم به عشوه دمها دهمش چون راست بدیدمش دمم برنامد
رباعی شمارهٔ ۴۸۸
آن کز تو خدای این گدا میخواهد در دهر کدام پادشا میخواهد هر ذره ز خورشید تو از دور خوش است زان جملهٔ خورشید ترا میخواه…
رباعی شمارهٔ ۴۸۹
آن کس که بر آتش جهانم بنهاد صد گونه زبانه بر زبانم بنهاد چون شش جهتم شعلهٔ آتش بگرفت آه کردم و دست بر دهانم بنهاد
رباعی شمارهٔ ۴۹۰
آن کس که ترا بیند و خندان نشود وز حیرت تو گشاده دندان نشود چندانکه بود هزار چندان نشود جز کاهگل و کلوخ زندان نشود