رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۵۱
هم عابد و هم زاهد و هم خونریز است خونریزی او خلاصهٔ پرهیز است خورشید چو با بنده عنایت دارد عیبی نبود که بنده بیگه خیز اس…
رباعی شمارهٔ ۴۵۲
یاری که به حسن از صفت افزونست در خانه درآمد که دل تو چونست او دامن خود کشان و دل میگفتش دامن برکش که خانهٔ پرخونست
رباعی شمارهٔ ۴۵۳
یاری که به نزد او گل و خار یکیست در مذهب او مصحف و زنار یکیست ما را غم آن یار چرا باید خورد کو را خر لنگ و اسب رهوار یکی…
رباعی شمارهٔ ۴۵۴
یاری که غمش دوای هر بیمار است او را یار است هرکه با او یار است گویند مرا که باش در کار مدام من بیکارم ولیک او در کار ا…
رباعی شمارهٔ ۴۵۵
یکبار بمُردَم و مرا کس نَگِریست گر بار دگر زنده شوم دانم زیست ای کرده تو قصد من ترا با من چیست نی صحبت ابلهان همه دیگ ته…
رباعی شمارهٔ ۴۵۶
یک چَشمِ من از روز جدائی بگریست چَشمِ دگرم گفت: «چرا؟ گریه ز چیست؟!» چون روز وصال شد فَرازش کردم گفتم: «نَگریستی، نباید …
رباعی شمارهٔ ۴۵۷
ای آنکه کنی کون و مکانرا محدث پاکی و منزهی ز نسیان و حدث جز فکر تو در سرم همه عین خطاست جز ذکر تو بر زبان ضلالست و عبث
رباعی شمارهٔ ۴۵۸
ما را چو ز عشق میشود راست مزاج عشق است طبیب ما و داروی علاج پیوسته بدین عشق نخواهد رفتن این عشق ز کس نزاد و نیداد نتاج
رباعی شمارهٔ ۴۵۹
اندر سر من نبود جز رای صلاح اندر شب و روز پاک جویای صلاح امسال چنانم که نیارم گفتن یک سال دگر وای مرا وای صلاح
رباعی شمارهٔ ۴۶۰
آبی که از این دیده چو خون میریزد خونست بیا ببین که چون میریزد پیداست که خون من چه برداشت کند دل میخورد و دیده برون می…