رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۳۱۱
در عهد و وفا چنانکه دلدار منست خون باریدن بروز و شب کار منست او یار دگر کرده و فارغ شسته من شسته چو ابلهان که او یار منس…
رباعی شمارهٔ ۳۱۲
در کوی غم تو صبر بیفرمانست در دیده ز اشک پرتو حرمانست دل را ز تو دردهای بیدرمانست با این همه راضیم سخن در جانست
رباعی شمارهٔ ۳۱۳
در مجلس عشّاق قراری دگر است وین بادهٔ عشق را خماری دگر است آن علم که در مدرسه حاصل کردند کار دگر است و عشق کاری دگر است
رباعی شمارهٔ ۳۱۴
در مرگ، حیاتِ اهل داد و دین است وز مرگ، روانِ پاک را تمکین است آن مرگ لقاست، نی جفا و کین است نامرده همی میرد و مرگش این…
رباعی شمارهٔ ۳۱۵
در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟ کور است مگر؟ وَ یا که کورم دیده است؟ من بر فلکم، در آب و گل عکس منست از آب کسی ستاره ک…
رباعی شمارهٔ ۳۱۶
در نِه قدم ار چه راه بیپایانست کز دور نظاره، کارِ نامردانست این راه ز زندگیِّ دل حاصل کن کاین زندگیِ تن، صفتِ حیوانست
رباعی شمارهٔ ۳۱۷
در نِه قدمی که چشمهٔ حیوانست میگرد چو چرخ تا مهت گردانست جانیست ترا بگرد حضرت گردان این جان، گردان ز گردشِ آن جانست
رباعی شمارهٔ ۳۱۸
در وصل، جمالش گلِ خندانِ منست در هجر، خیالش دل و ایمانِ منست دل با من و من با دل ازو در جنگیم هریک گوئیم که آن صنم آنِ م…
رباعی شمارهٔ ۳۱۹
درویشی و عاشقی به هم سلطانیست گنجست غمِ عشق ولی پنهانیست ویران کردم بدست خود خانهٔ دل چون دانستم که گنج در ویرانیست
رباعی شمارهٔ ۳۲۰
دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست اما دل و معشوق دو باشند خطاست معشوق بهانه است و معبود خداست هرکس که دو پنداشت جهود و ت…