رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۴۱
برخیز و طواف کن بر آن قطب نجات مانندهٔ حاجیان به حج و عرفات چه چسبیدی تو بر زمین چون گل تر آخر حرکات شد کلید برکات
رباعی شمارهٔ ۲۴۲
برکان شکر چند مگس را غوغاست کی کان شکر را به مگسها پرواست مرغی که بر آن کوه نشست و برخاست بنگر که بر آن کوه چه افزود و چ…
رباعی شمارهٔ ۲۴۳
بر ما رقم خطا پرستی همه هست بدنامی و عشق و شور و مستی همه هست ای دوست چو از میانه مقصود توی جای گله نیست چون تو هستی همه…
رباعی شمارهٔ ۲۴۴
بر من در وصل بسته میدارد دوست دل را بعنا شکسته میدارد دوست زین پس من و دلشکستگی بر در او چون دوست دل شکسته میدارد دوست
رباعی شمارهٔ ۲۴۵
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا بردوخت مرقع از رگ و پوست مرا تن خرقه و اندر آن دل من صوفی عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا
رباعی شمارهٔ ۲۴۶
بر هر جائیکه سرنهم مسجود اوست در شش جهت و برون شش، معبود اوست باغ و گل و بلبل و سماع و شاهد این جمله بهانه و همه مقصود ا…
رباعی شمارهٔ ۲۴۷
بر هر جزوم نشان معشوق منست هر پارهٔ من زبان معشوق منست چون چنگ و نیم در بر او تکیه زده این نالهام از بنان معشوق منست
رباعی شمارهٔ ۲۴۸
بستم سر خم باده و بوی برفت آن بوی بهر ره و بهر کوی برفت خون دلها ز بوش چون جوی برفت زان سوی که آمد به همان سوی برفت
رباعی شمارهٔ ۲۴۹
بگذشت سوار غیب و گردی برخاست او رفت ز جای و گرد او هم برخاست تو راست نگر نظر مکن از چپ و راست گردش اینجا و مرد در دار بق…
رباعی شمارهٔ ۲۵۰
بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت باری دل من جز صفت گل نگرفت بیحاصلیم جز ره حاصل نگرفت